WFIS-BASE

WIKINDX Resources

Szymański, M. (2010). Zagadnienie jedności i tożsamości istoty świadomej w filozofii buddyzmu indyjskiego. Lublin: Wydawnictwo UMCS. 
Added by: Marek Szymański (10 Feb 2012 16:07:42 Europe/Warsaw)   Last edited by: Marek Szymański (05 Feb 2013 21:19:15 Europe/Warsaw)
Resource type: Book
ID no. (ISBN etc.): ISBN 978-83-227-3132-1
BibTeX citation key: Szymaski2010
View all bibliographic details
Categories: General
Keywords: filozofia buddyjska, jedność, tożsamość, wiązkowa teoria osoby
Creators: Szymański
Publisher: Wydawnictwo UMCS (Lublin)
Views: 11/427
Views index: 58%
Popularity index: 14.5%
Attachments  
Abstract
Celem pracy jest wykazanie, że we wczesnym buddyzmie, abhidharmie oraz filozofii jogaćary akceptowano pogląd o jedności i diachronicznej tożsamości każdej istoty świadomej. Buddyści rozumieli integralność i tożsamość świadomej istoty jako własności dynamicznego systemu, a nie substancjalistycznie rozumianego przedmiotu. Równoczesne składniki takiego systemu pozostawać mają ze sobą w związkach jedno i dwustronnej zależności. Pozwala to mówić o wysokim stopniu integralności świadomej istoty. Wszystkie składniki takiego systemu są mniej trwałe niż on sam. Wciąż mamy jednak do czynienia z tym samym systemem. Jego struktura jest bowiem częściowo niezmienna, egzystencja ciągła, a istnienie każdego ze składników stanowi rezultat aktywności składników wcześniejszych. W pierwszej części pracy wykazano, że taki sposób rozumienia świadomej istoty jest charakterystyczny dla wczesnego buddyzmu. W rozdziale pierwszym dokonano rekonstrukcji epistemologicznych i ontologicznych założeń przyjmowanych przez autorów tekstów, które składają się na nikaje. W rozdziale drugim poddano analizie buddyjski sposób rozumienia świadomej istoty jako zespołu pięciu skupisk. Celem rozważań, które składają się na rozdział trzeci, jest wykazanie błędności stanowiska tych badaczy, którzy sądzą, że w starszych partiach nikajów znalazła wyraz nauka o istnieniu niezniszczalnego, substancjalistycznie rozumianego podmiotu świadomej istoty. W rozdziale czwartym poddano analizie wczesnobuddyjskie pojęcia jedności i tożsamości istoty świadomej (rozumianej jako dynamiczny system). Omówiono związek tej koncepcji z poglądami o charakterze soteriologicznym. Część druga pracy jest poświęcona sposobowi rozumienia jedności i tożsamości świadomej istoty w abhidharmie i w jogaćarze. W rozdziale pierwszym przedstawiono założenia abhidharmicznego paradygmatu ontologicznego oraz różnice między podstawowymi wariantami jego realizacji. W rozdziale drugim została przedstawiona abhidharmiczna koncepcja umysłu oraz ciała świadomej istoty. Rozdział trzeci jest poświęcony zagadnieniu jedności i diachronicznej tożsamości świadomej istoty w abhidharmie i jogaćarze. Wykazano, że buddyjscy myśliciele reprezentujący te tradycje rozumieli psychofizyczny organizm jako całość złożoną z wielu odrębnych elementów, ale w wysokim stopniu zintegrowaną. Myśliciele ci przyjmowali, że wiele relacji łączących ze sobą równoczesne elementy świadomej istoty związków ma charakter relacji „wiążących”, tj. wpływa na stan swoich członów. Filozofowie buddyjscy uznawali istnienie dodatkowych czynników (hipostazowanych do postaci odrębnych elementów), których funkcja polega na integrowaniu świadomej istoty. Sposób rozumienia diachronicznej tożsamości istoty świadomej w abhidharmie nie odbiegał zasadniczo od poglądów charakterystycznych dla wczesnego buddyzmu. Omówiono sposoby rozwiązywania teoretycznych problemów charakterystycznych dla abhidharmicznej koncepcji tożsamości. Wiele uwagi poświęcono jogaćarinów koncepcji „świadomości” podstawowej.

The aim of the study is to prove that the integrity and the diachronic identity of each conscious individual were accepted in early Buddhism, Abhidharma and Yogacara. Buddhists interpreted the integrity and the identity of the conscious individual as the features of a dynamic system, not as the features of a substantial subject. Concurrent components of a system are connected by the unilateral or mutual dependence relations. That is why integrity of a system can be recognised. All components of the conscious individual are less permanent than that individual itself. It is still the same system because its structure is partly unchanged, its existence is continuous and its every single component is dependent on the causal activity of appropriate earlier components. The first part of the study proves that the conscious being was understood as a dynamic system in early Buddhism. Chapter 1 examines epistemological and ontological principles of early Buddhism. Chapter 2 presents Buddhist concept of the conscious individual as a set of five groups (khandhas). According to some Buddhologists, the authors of the oldest parts of the Nikayas believed in the existence of the substantial and indestructible subject accounting for the diachronic identity of the conscious individual. Chapter 3, however, demonstrates that those Buddhologists are wrong. In chapter 4 early Buddhist views on the integrity and the diachronic identity of the conscious individual are analysed. The relation between these views and the Buddhist soteriology is discussed. The second part of the study deals with the Abbhidharma and Yogacara concepts of the conscious individual. Chapter 1 examines Abhidharma ontological paradigm and the various ways of applying it. Chapter 2 presents Abhidharmic concepts of mind and body. Chapter 3 is devoted to Abhidharma and Yogacara views on the integrity and the diachronic identity of the conscious individual. According to these views the conscious organism is a hole composed of many separate elements. That whole is highly integrated because many relations between its components are bonding relations. Bonding relations affect condition of the related components. Buddhist philosophers indicated also some special factors to contribute to the integrity of conscious beings. These factors were hypostasized as separate elements. The abhidharmic concept of the diachronic identity of the conscious individual is essentially similar to the early Buddhist one. The ways of resolving theoretical problems generated by that concept are analysed in the study. A great deal of attention is devoted to Yogacarin’s idea of basic consciousness (alayavijnana).
Added by: Marek Szymański  Last edited by: Marek Szymański
wikindx 5.2.beta 1 ©2017 | Total resources: 302 | Username: -- | Bibliography: WIKINDX Master Bibliography | Style: American Psychological Association (APA) | Database queries: 51 | DB execution: 0.17326 secs | Script execution: 0.19177 secs