Życiorys, publikacje

Krótki życiorys naukowy:

Urodziłem się 16.05 w Lublinie. Ukończyłem z wyróżnieniem studia w dziedzinie fizyki teoretycznej. Przez ostatnie dwa lata studiowałem programem indywidualnym pod kierunkiem prof. dr hab. Grzegorza Białkowskiego z UW, który był także promotorem mojej pracy magisterskiej poświęconej fizyce cząstek elementarnych, a dokładnie teorii kwarków – chromodynamice kwantowej. Od 1982 r. pracuję w Zakładzie Logiki i Filozofii Nauki Instytutu Filozofii UMCS w Lublinie.

Początkowo interesowałem się metodologią nauk, także formalną (publikacje 1 i 2), lecz wkrótce zainteresowania moje skoncentrowały się na problematyce realizmu w filozofii nauki, przede wszystkim fizyki. W 1985 r. wygłaszając referat na 10 Sympozjum Wittgensteinowskim w Kirchbergu, Austria (publikacja 3) zetknąłem się z pracami Nancy Cartwright, Iana Hackinga oraz Bas C. van Fraassena. Znaczeniu poglądów tych autorów dla problematyki realizmu oraz konfrontacji ich stanowisk poświęcone było moje następne wystąpienie na tej konferencji, w rok później (publikacja 4) oraz referat na Oxford Inter-University Course in the Philosophy of Science, Dubrovnik („publikacja” 5) oraz kolejne artykuły z listy publikacji. W tym czasie nawiązałem kontakt z profesorem Newtonem-Smithem z Oxfordu, którego wnikliwa analiza różnych stanowisk realistycznych wywarła wpływ na moje własne dociekania oraz zacząłem uczęszczać na seminaria prowadzone przez prof. Władysława Krajewskiego w IF UW.

Kontakt i wymiana myśli z samym Profesorem oraz innymi bardzo życzliwie nastawionymi uczestnikami Seminariów, a przede wszystkim wnikliwe i pomocne uwagi mojej poźniejszej Pani Promotor, prof. Elżbiety Pietruskiej-Madej umożliwiły skonkretyzowanie moich dociekań w formie książki pod tytułem Realizm Iana Hackinga, a konstruktywny empiryzm Bas. C. van Fraassena (publikacja 8). Książka ta stanowiła zarazem moją rozprawę doktorską, którą obroniłem w 1992 r. na Wydziale Filozofii UW.

Mniej więcej w tym samym czasie nawiązałem kontakt z wywodzącym się także ze środowiska warszawskiego, filozofem prof. Janem Żytkowem, wówczas już wybitnym badaczem pracującym w USA, zajmującym się komputerowymi systemami odkryć naukowych — dziedziną leżącą na pograniczu sztucznej inteligencji i filozofii nauki. Dzięki spotkaniom podczas Jego wizyt w Polsce oraz bardzo częstej korespondencji elektronicznej miałem możność rozwijania swoich zainteresowań w nowej dziedzinie, zapoznania się na bieżąco z osiągnięciami i publikacjami badaczy skupionych wokół Herberta Simona, tak od strony metodologicznej czy filozoficznej, jak i nieco bardziej technicznej. To ostatnie było konieczne dla zrozumienia istoty i konsekwencji filozoficznych „programu Simona”, wymagało jednak poznania zasad programowania w języku LISP, wówczas dostępnego jedynie na platformach unixowych, a więc instalacji właśnie pojawiającego się darmowego systemu Linux.

Wyniki swoich dociekań na temat filozoficznych i metodologicznych aspektów systemów odkryć oraz ich znaczenia dla sporu o racjonalność odkrycia naukowego przedstawiłem w materiałach X Ogólnopolskiego Zjazdu Filozoficznego, Toruń, 1995 (publikacja 13), choć referatu nie mogłem wygłosić z przyczyn zdrowotnych. Tym zagadnieniom są także poświęcone moje publikacje 14, 16 i 17.

Jednocześnie dostrzegłem znaczenie niektórych systemów odkryć dla problemu realizmu w filozofii nauki. Dałem temu wyraz w referacie wygłoszonym na International Congress of Logic, Methodology and Philosophy of Science, Kraków, 1999 („publikacja” 15) wystąpieniu na sympozjum ogólnopolskim „Filozofia wobec XXI wieku”, Nałęczów, 2002 (publikacja 19) oraz artykule opublikowanym w Minds and Machines (publikacja 18). Prace te nawiązują do fizyki cząstek elementarnych, a więc zagadnień, którymi zajmowałem się w pracy magisterskiej.

Podsumowaniem moich dociekań w dziedzinie osiągnięć systemów odkryć naukowych, nie tylko tych wywodzących się z tradycji Simona, jest książka pt. Filozoficzne i metodologiczne aspekty komputerowych systemów odkryć naukowych (publikacja 20), która stanowiła także przewodu habilitacyjnego zakończonego w czerwcu 2007.

Jestem organizatorem i od 1992 roku kierownikiem Pracowni Komputerowej Wydziału Filozofii i Socjologii UMCS, gdzie od wielu lat wdrażam wolne oprogramowanie oparte na systemie Linux.

Prowadzę między innymi zajęcia z podstawowych problemów i metod programowania w sztucznej inteligencji, filozofii Internetu – również w języku angielskim. Wielokrotnie, za moje zajęcia, otrzymywałem w rankingach studenckich pierwsze miejsce na Wydziale.